Kelly Scheirlinckx

MEER OVER MIJ

Hey, wat fijn dat je de tijd maakt om mijn verhaal te lezen.

Ik ben Kelly, mama van 2 geweldige, jongvolwassen kinderen. Ze zijn mijn allergrootste schatten!

Naast mama ben ik ook nog gewoon Kelly, een hoogsensitieve, warme, zorgzame, zachte vrouw die graag geniet van het leven. Als HSP-er heb ik geleerd dat me-time van onschatbare waarde is; uit een leeg vat kan je niet schenken. Wandelen aan zee met mijn voetjes in het water is voor mij de ideale manier om mijn batterijen op te laden. Een goed boek met een tas thee en een stukje zwarte chocolade is voeding voor mijn ziel. Waar ik ook ga, als er boeken te vinden zijn, heb ik er steevast 1 mee naar huis.

Al van zolang ik mij kan herinneren had ik maar 2 grote dromen; mama worden en verpleegkundige op een kinderafdeling. In mijn tienerjaren was babysitten dan ook mijn favoriete bezigheid. Kinderen hebben een speciale plek in mijn hart; ze hebben iets puurs, verwonderlijks en kunnen schaterlachen om de kleinste dingen en tegelijkertijd zijn ze zo kwetsbaar. Elk kind is uniek en geweldig op zijn/haar eigen manier.

Echter op 9-jarige leeftijd moest ik 1 van deze dromen reeds opbergen...

Op 25 juni 1990, de laatste maandag van dat schooljaar, besloot ik om in plaats van naar huis te rijden met mijn fiets toch nog even bij mijn allerliefste moeke op bezoek te gaan... Deze beslissing heeft, helaas, mijn hele leven en dat van mijn jongere zus, ouders en naaste familie op zijn kop gezet; Ik ben die dag niet meer tot bij moeke geraakt... Plots was ik betrokken bij een verkeersongeval en een paar minuten later werd ik wakker onder een vrachtwagen. Ik werd met spoed overgebracht naar het UZ Gasthuisberg in Leuven waar een moedige jonge plastische chirurg alles op alles gezet heeft om mij nog de best mogelijke kansen te geven in het leven. Mijn rechterarm was volledig verbrijzeld waardoor een prothese niet meer mogelijk was en dus besloot de chirurg om een nog nooit eerder in België uitgevoerde operatie uit te voeren om alsnog mijn rechterarm te redden. Na een volledige nacht te opereren is hem dit ook gelukt.Hiervoor ben ik hem voor de rest van mijn leven ontzettend dankbaar! Er volgde een lange revalidatie en de jaren nadien nog verschillende operaties om mijn arm zo goed mogelijk te reconstrueren. Dankzij de vastberadenheid van deze chirurg kan mijn rechterarm alsnog functioneren maar de droom om verpleegkundige te worden, moest ik helaas opbergen. 

Later, als mama, bleef ik thuis om voor mijn kinderen te zorgen tot ze naar school gingen. Ik had er een bloedhekel aan als mensen vroegen " Werk jij? Ah, sorry, nee dat gaat natuurlijk niet met je arm." Waarom zou mijn beperking mij verhinderen om een job te vinden? Misschien niet de job die ik oorspronkelijk voor ogen had maar er was nog zoveel keuze.

Ik ben altijd al een doorzetter en heel onafhankelijke vrouw geweest. Voor mijn ongeval was ik rechtshandig en dus heb ik onder meer opnieuw moeten leren schrijven met mijn linkerhand. Dat ik iets niet kan op dezelfde manier als iemand zonder beperking, weerhoudt mij er niet van om mijn eigen manier te zoeken om iets juist wél te kunnen; ik schil aardappelen en groenten, ik kook, ik kuis, ik heb mijn huis zelf geschilderd, ik zet kasten zelf in elkaar, ik fiets, ik rij met een aangepaste auto,... Kortom als er een manier is om het zelf te kunnen, zal ik die ook vinden en zo niet heb ik intussen geleerd dat het ok is om hulp te vragen ;-)

Een aantal jaar geleden is de relatie met de papa van mijn kinderen stuk gelopen. Onze kinderen hebben toen zelf voor co-ouderschap gekozen; een week bij mama en een week bij papa. Wat was de periode die daar op volgde een uitdaging; mijn kinderen plots een week volledig moeten loslaten en missen. Maar naast het gemis van mijn kinderen, kwam er ook terug ruimte voor me-time. Al snel merkte ik op dat ik mij veel beter in mijn vel voelde en ik meer energie kreeg als ik wat meer dingen ging doen die ikzelf graag deed in de week dat ik mijn kinderen moest missen, zoals gaan wandelen, met vriendinnen uit eten gaan, gewoon in de zetel ontspannen met een tas thee en een goed boek,... De week dat ze bij mij waren, plande ik alles in functie van hen.

In deze periode heb ik mezelf steeds beter leren kennen, maar werd ik ook geconfronteerd met het feit dat ik de gevolgen van mijn ongeval nog steeds niet had aanvaard. Het was een hele uitdaging om hiermee in het reine te komen. Dankzij een geweldige lifecoach, Perla Van Belle, is dit ook gelukt! Zelfliefde is hier het sleutelwoord !

"Zelfliefde", zei ze, is de basis van alles; als je jezelf niet graag ziet kan je ook een ander niet graag zien... Ik dacht: "Wat zegt ze nu, ik zie ze juist té graag, dat is mijn probleem... " Al snel begreep ik wat ze bedoelde; ik kon geen grenzen stellen, ik bleef maar pleasen en mezelf wegcijferen in de hoop goed genoeg bevonden te worden, omdat ik in se eigenlijk mezelf niet goed genoeg vond...

Van hieruit zijn we samen op pad gegaan; zij heeft me de tools aangereikt om mijn littekens te aanvaarden, om mezelf graag te leren zien, mezelf de moeite waard te vinden maar ook om mijn eigen talenten te (her-)ontdekken. Nog voor ik haar verteld had van mijn kinderdromen zei ze in 1 van de eerste sessies : " Ik zie jou iets met kindjes doen, voor kindjes zorgen..." Ik zal dat moment nooit vergeten: "Nee, het is nog niet te laat om te doen wat je graag wilt, om jouw mooiste leven te creëren. Life begins @ 40, he Kelly! Zoek voor jezelf uit wat je nog graag zou betekenen voor kindjes en hoe je je doel kan bereiken..." Zo kwam ik de opleiding Kindercoach tegen en ik wist het meteen : dit is wat ik wil ! Kinderen helpen hun eigen talenten te (her-) ontdekken en zorgen dat ze van zichzelf houden zoals ze zijn. Had ik als kind iemand als Perla tegengekomen, had dit mij en ook mijn kinderen veel leed bespaard en dat is mijn grootste drijfveer om kinderen te coachen; Kinderen te laten zijn wie ze zijn en ze te laten geloven in hun eigen talenten en dromen.

Mijn grote droom is dat ieder kind zich veilig en geliefd voelt en vooral dat hij/zij van zichzelf houdt zoals hij/zij is.

Je kan kinderen niet vroeg genoeg leren dat zelfliefde de basis is van alles; het maakt dat je kind op een gezonde manier zijn/haar grenzen leert kennen en respecteren. Dat hij/zij voor zichzelf durft opkomen en zijn/haar eigen mooiste leven durft creëren.

Wil jij dit ook voor je kind? Aarzel dan niet om een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek aan te vragen.

Veel liefs,

Kelly

Elke parel is uniek net als jij!
Jij bent oké zoals je bent!

Owning our story & loving ourselves is the bravest thing we'll ever do - Brené Brown

Jezelf liefhebben is het begin van een levenslange romance - Oscar Wilde